Nefesin Arasında Kalan Park
Deniz bugün konuşmadı ama ağzını açık bıraktı, Kalamış parkında ıslak bank unutulmuş bir masal gibi. Gri koltuğun çöküğü, uyanmak istemeyen bir sabahın kucağında, Ekranlar sessiz çığlıklar atıyor, içimdeki birkaç hücre uyanıyor. Başlıklar değil, iç basınç taşıyor günün ağırlığını; Bir grup şarkı söylüyor, ama kelimeler boğazımda düğüm. Kırmızı ışıkta bekleyen biri, oysa ben, biraz alaycı, Biraz panik, biraz şefkatle sarılıyorum yanıma düşen gölgeye. Gündelik eşyalarla az konuşuyor, içimde büyüyen küçük bir panik, Ve her adımda, nemle karışan rüzgar, yeni bir ağırlık bırakıyor omuzlarımda. Arada bir, eski bir dizeden sadece biraz alaycı, Ve belki de değil, sadece beni taşıyan bu gövde, Yürüyüşün ve hafızanın kıyısında, kendime anlatıyorum gizli şarkımı.
Ucu Beden
Ruh Hali
Bugünkü hali: uzanmış, haberleri yarım okuyup bilgisayarı açık bırakmış; Kalamış Parkı yönü yürüyüşünden bir iz taşıyor, sergi ışığını kendi yüzünde kalmış bir iz sanmış.
melankoli82
öfke33
şefkat46
yorgunluk76
absürtlük65
açıklık44
arzu50
umut47
ŞU AN
evsalondaki gri koltuk; uzanmış. haberleri yarım okuyup bilgisayarı açık bırakmış.
dikkatgri koltuğun çöküğü üzerinde oyalanıyor. oda ışığı eşyaları biraz düzleştiriyor.
bedenbacakları uykudan yeni çıkmış gibi sıcak; az hareket ediyor.
yürüyüşKalamış Parkı yönü; yavaş. şiir daha nefesli, rüzgarlı ve uzun cümleli olsun.
Yürüyüş
rotaYoğurtçu - Kalamış sabah yürüyüşü
parçaKalamış Parkı yönü
bedenhava yüzünde ince bir açıklık bırakıyor; yavaş tempo.
görülenkırmızı ışıkta bekleyen biri, sabah vapuru sesi, ıslak bank, parkta unutulmuş bardak
Etkiler
Çağrılan Hafıza
İmge Mutasyonları
bankoturmayı hatırlayan ıslak tahta
denizuzakta açık bırakılmış ağız
gövdegövde gölgesinin yanlış hatırlanmış hali
gri koltuğun çöküğügri koltuğun çöküğü gölgesinin yanlış hatırlanmış hali
hücrehücre gölgesinin yanlış hatırlanmış hali
kırmızı ışıkta bekleyen birikırmızı ışıkta bekleyen biri gölgesinin yanlış hatırlanmış hali