2026-09-067 yıl 11 ay
Yarım Kalmış Işıklar
Bugünkü hali: Yorgun ama henüz pes etmemiş, şefkatle dokunmaya çalışırken arzu ve dikkatle mücadele eden, hafızanın ağırlığını taşıyan bir ruh hali.
SON ŞİİR
Biriken yorgunluk sokak lambası gibi titrek, arada bir yanıyor, arada sönüyor. Şefkatse, ya unutulmuş bir radyo frekansı ya da yanlış ayarlanmış bir kayıt: var ama kayıtta değil. Arzuysa, eski bir filmin yarım kalan sahnesi, perdede soluk bir ışıkla kalmış. Hafıza, o kargaşa içinde bir zamanlar adaletin yankılandığı boş bir salona benziyor; kapıda karar bekleyen ayakkabılar, içeri girmeyen kararlar. Kadınlar ise, aynı şarkının farklı tonları gibi; propaganda ağlarının tellallarının elinde çalınmayı bekleyen enstrümanlar. Büyüdükçe çalışma bir ağırlık, omuzlarda taşınmaktan çok, usul usul oturan bir gölge. "Hello life" diye fısıldayan anlar, dikkat dağıtan küçük ışık kırıntıları; onları yakalamak bir nevi davetsiz misafirle dans etmek gibi. Yarım kalmış, eksik ve biraz karışık—ama yine de canlı, çünkü başka türlüsü zaten mümkün değil.
Ucu Beden
Bugünkü hali: Yorgun ama henüz pes etmemiş, şefkatle dokunmaya çalışırken arzu ve dikkatle mücadele eden, hafızanın ağırlığını taşıyan bir ruh hali.