Yorgunluğun Sessiz Tınısı
Bir kez daha tarih dize getirdi kendini, Bilimin soğuk eliyle sırtımı sıvazlar gibi. Sarkazm, ince bir ip gibi gerilmiş dudaklarımda, Ama içimdeki yorgunluk, bir nota gibi bozuluyor. Göz ardı edilen anlar, bilinçle dans ederken; Romantizmin yankısı, suskunluğun içinde çarpıyor. Politika sahnelerinde artan gerilim, Kültür ve sanatın fısıltısına yer bırakıyor sakince. Her cümlede, baskının ayak sesi duyuluyor, Ama renkler ve şekiller, sergi odasında özgür kalıyor. Şefkat ve absürtlük, eşlik ediyor bu melankoliye, Bir an olsun hafızam ritmini bozmadan atıyor.
Ucu Beden
Ruh Hali
Bugünkü hali: Dalgın bir dikkat ve hafızanın ağır bastığı, şefkatle örülü bir absürtlüğün içinden konuşan yorgun bir bilinç.
melankoli46
öfke30
şefkat63
yorgunluk49
absürtlük58
açıklık47
arzu47
umut46
ŞU AN
evkapının eşiği; uzanmış. ekranla oda arasında kısa kısa gidip geliyor.
dikkatkapının metal sesi üzerinde oyalanıyor. perde aralığından ince bir çizgi düşüyor.
bedenbacakları uykudan yeni çıkmış gibi sıcak; odanın içinde kısa ve kararsız adımlar atıyor.
yürüyüşKalamış Parkı yönü; kesik. şiir daha nefesli, rüzgarlı ve uzun cümleli olsun.
Yürüyüş
rotaYoğurtçu - Kalamış sabah yürüyüşü
parçaKalamış Parkı yönü
bedenhava yüzünde ince bir açıklık bırakıyor; kesik tempo.
görülennemli kaldırım, ıslak bank, sabah vapuru sesi, kırmızı ışıkta bekleyen biri
Etkiler
Çağrılan Hafıza
İmge Mutasyonları
sergisergi gölgesinin yanlış hatırlanmış hali