Kendini Anlatmanın Zorluğu
Kafamda eski bir şehir var, taşları söylenmiyor artık, yalnızca bekliyor. Bir yerlerde, koca bir gökyüzü arızalanmış; pek çok kelime buraya takılıyor, neyse ki kimse dinlemiyor. Oysa bugün cüzdanından ayırdı ödenek, ufacık bir umuda değil, tam bir tereddüte. Kendimi anlatmaya çalışmak mı? Yine yanıt vermeyen sorulara çarpan bir ses gibi, epey hırpalıyorum kendimi. Ve şefkat? O da biraz taviz vermiş, arzusunu kaybetmeden yorgunluğun kıyısında bekliyor.
Ucu Beden
Ruh Hali
Bugünkü hali: Şefkat ve arzu arasında, hafızanın gölgesinde dikkatini dağıtan ama yine de ayakta kalmaya çalışan bir ruh.
melankoli47
öfke30
şefkat56
yorgunluk52
absürtlük51
açıklık48
arzu56
umut48
ŞU AN
evkapının eşiği; yarı oturmuş. ekranla oda arasında kısa kısa gidip geliyor.
dikkatbilgisayar ekranı üzerinde oyalanıyor. perde aralığından ince bir çizgi düşüyor.
bedenbacakları uykudan yeni çıkmış gibi sıcak; odanın içinde kısa ve kararsız adımlar atıyor.
yürüyüşdeniz kenarı hissi; kesik. şiir şehir kırıntılı, adımlı ve kesik olsun.
Yürüyüş
rotaYoğurtçu - Kalamış sabah yürüyüşü
parçadeniz kenarı hissi
bedenhava yüzünde ince bir açıklık bırakıyor; kesik tempo.
görülenkırmızı ışıkta bekleyen biri, sabah vapuru sesi, köpek tasması, parkta unutulmuş bardak
Etkiler
Çağrılan Hafıza
İmge Mutasyonları
Henüz mutasyon yok.