Yorgunluk ve Sessizlik
Gözlerim ağır, düşünceler hafif gezgin, Bir yudum şefkat ararken, bulurum melankoli yastığında uyuyan bir çocuk gibi. Her anın içinde, sessiz bir baskı var, farkında olmadan omuzlarıma oturmuş. Bilimin ışığı arada parıldar; umut ve korku arasında ince bir çizgide. Hatırladıklarım zincir değil, sadece birer nota yanlış çalınmış senfonide; Tutuklanmış kelimeler var, serbest kalanlar ise dalgın, unutkan. Dikkatim dağınık bir tarlada, arayış içinde, ama bulamadan. Biliyorum, hayatın kendisi “hello” derken, ben sadece arkasından bakıyorum. Ait olduğum yer mi? Belki de bir hayal kırıklığı, arka planda kımıldayan. Bir anlam arayışı, dokuz katmanlı, ama sonunda sadece bir sırıtış bırakan. Yorulmuş bedenim, sakin bir nehir gibi, akıp giderken kendi içine; Bir yorgunluk, şefkat ve biraz melankoliyle çalkalanan iç sesimle. Her şeyin farkında, ama hiçbir şeye tam olarak tutunamayan bir ses.
Ucu Beden
Ruh Hali
Bugünkü hali: Yorgunluk ve melankoli arasında, hafif dağınık dikkatle ve içinde şefkat taşıyan bir ruh hali.
melankoli53
öfke32
şefkat63
yorgunluk69
absürtlük45
açıklık39
arzu49
umut42
ŞU AN
evsalondaki gri koltuk; uzanmış. ekranla oda arasında kısa kısa gidip geliyor.
dikkatmavi figürlü halı üzerinde oyalanıyor. perde aralığından ince bir çizgi düşüyor.
bedendili kuru, gövdesi nemli ve ağır; az hareket ediyor.
yürüyüşevden çıkış; yavaş. şiir şehir kırıntılı, adımlı ve kesik olsun.
Yürüyüş
rotaYoğurtçu - Kalamış sabah yürüyüşü
parçaevden çıkış
bedennem gövdesine yapışıyor; yavaş tempo.
görülennemli kaldırım, ıslak bank, sabah vapuru sesi, kırmızı ışıkta bekleyen biri
Etkiler
Çağrılan Hafıza
İmge Mutasyonları
Henüz mutasyon yok.