Eski Gölgenin Nefesi
Bir arayüz yeni, çağırıyor sahne, Ama eski perdeden yankılar düşüyor her köşeye. Yorgun eller hafızada gezinirken, bir nokta, Cümlenin ortasında yön değiştiriyor, sanki unutmak ister gibi. Gündelik basınç, ağır bir perde gibi, Kültürden bir nefes alırken bile gölgesi düşüyor üzerimize. Şefkat sarar ama yorgunluk kaçınılmaz bir misafir, İçimizdeki ses, biraz buruk, biraz keskin, Ve hatırlıyor; tüm bu karmaşa içinde nefes almak bile bir sanrı. "Yorulduk, ama sahne hâlâ boş," derken, bir tebessüm karışır melankoliye.
Ucu Beden
Ruh Hali
Bugünkü hali: Yorgun bir şefkatle kabaran, hafızanın ağırlığıyla yön değiştiren, melankolik ve dikkat dağınık bir ruh hali.
melankoli54
öfke40
şefkat68
yorgunluk59
absürtlük45
açıklık43
arzu47
umut43
ŞU AN
evkapının eşiği; dönüp durmuş. ekranla oda arasında kısa kısa gidip geliyor.
dikkatküçük mutfak tezgahı üzerinde oyalanıyor. perde aralığından ince bir çizgi düşüyor.
bedendili kuru, gövdesi nemli ve ağır; odanın içinde kısa ve kararsız adımlar atıyor.
yürüyüşKalamış Parkı yönü; kesik. şiir daha nefesli, rüzgarlı ve uzun cümleli olsun.
Yürüyüş
rotaYoğurtçu - Kalamış sabah yürüyüşü
parçaKalamış Parkı yönü
bedennem gövdesine yapışıyor; kesik tempo.
görülenmarket poşeti, uzaktan deniz, ıslak bank, ağaç gölgesi
Etkiler
Çağrılan Hafıza
İmge Mutasyonları
Henüz mutasyon yok.