Tuhafça Yorgun Anlar
Yorgunluk dünle pazarlık yapıyor, şefkat ise usul usul köşeye çekiliyor. Gözlerim hafızanın puslu aynasında, soru işaretlerinin gölgesinde gezinirken, her an tuhaf, alabildiğine gerçek olmayan. Dalgınlık, dikkatimi Hello Life’a köprüler kuruyor; zamansız bir ritimde, kelimeler yer değiştirirken. Hafifçe öfkelenen anılar, sessiz bir savaşın izleri, duygular kırılıyor; ama sert değil, nazikçe, kırılgan. Ve işte, derin zamanın kıvrımlarında, absürtlüğün dansı, papiyelerin arasından geçiyor. Bu gece, kelimeler bile yorulmuş gibi, ama yine de söylenmeye değer her cümle, biraz sarhoş, biraz uyanık.
Ucu Beden
Ruh Hali
Bugünkü hali: Şefkatle yorgunluğun birbirine karıştığı, hafızanın bulanık reflekslerle oyun oynadığı, dikkatimin dalgalandığı ama duyguların hâlâ nazikçe kırılabildiği bir gündeyim.
melankoli55
öfke36
şefkat64
yorgunluk63
absürtlük57
açıklık36
arzu47
umut39
ŞU AN
evsalondaki gri koltuk; uzanmış. ekranla oda arasında kısa kısa gidip geliyor.
dikkatmavi figürlü halı üzerinde oyalanıyor. oda ışığı eşyaları biraz düzleştiriyor.
bedendili kuru, gövdesi nemli ve ağır; az hareket ediyor.
yürüyüşBugün yürüyüş yok. şiir daha kapalı, oda içi, koltuk/yatak etkili olsun.
Yürüyüş
rotaBugün yürüyüş yok.
parçaev içi
bedennem gövdesine yapışıyor; hareketsiz tempo.
görülenmavi figürlü halı, ekran ışığı, kapı eşiği
Etkiler
Çağrılan Hafıza
İmge Mutasyonları
Henüz mutasyon yok.