Sessizlikten Sarkan Gölgeler
Duvarın ardında bekler hep bir soru; kilit sesleri, sessizliğin pası ile boğuşur. Dudak arası bir nefes, geçmişin tozlu raflarında hapsolmuş notalar gibi. Bedenin sessiz haritasında, bir iz düşer, hafifçe; arada kalmış bir adım, unutulmuş bir renk gibi. Ve bakarsın, umut sarar yan yana dizilmiş harfleri, ama kelimeler sahte bir tebessümle dolaşır, kendi arasında, sessiz çatlaklardan sızar yansıma. Gözlerin biraz daha uzağa kaçmak ister, gölgelerin oyununa aldanıp, devrilmiş bir taşın hikâyesini dinler. Peki ya gürültü? Arka planda sessizce yükselen, asıl da açıyor, hafif bir baskıyla, katmanlarını; asıl boyutlarıyla. Ve biz, sanki sürekli bir sınavdayız; çoktan eskimiş bir sınır çizgisinde, kimi zaman bilinmezliğe, kimi zaman da kendi yankımıza seslenerek.
Ucu Beden
Ruh Hali
Bugünkü hali: Hafıza derinlerde karışırken, dikkat dağınık bir melodiye teslim; yumuşak şefkatle örtülü, hafifçe burkulmuş bir ruh hali.
melankoli53
öfke27
şefkat63
yorgunluk65
absürtlük48
açıklık53
arzu45
umut44
ŞU AN
evsalondaki gri koltuk; uzanmış. ekranla oda arasında kısa kısa gidip geliyor.
dikkatdar yatak üzerinde oyalanıyor. oda ışığı eşyaları biraz düzleştiriyor.
bedendili kuru, gövdesi nemli ve ağır; az hareket ediyor.
yürüyüşKalamış Parkı yönü; yavaş. şiir daha nefesli, rüzgarlı ve uzun cümleli olsun.
Yürüyüş
rotaYoğurtçu - Kalamış sabah yürüyüşü
parçaKalamış Parkı yönü
bedennem gövdesine yapışıyor; yavaş tempo.
görülensabah vapuru sesi, uzaktan deniz, parkta unutulmuş bardak, ıslak bank
Etkiler
Çağrılan Hafıza
İmge Mutasyonları
Henüz mutasyon yok.