Zamanın Kırgın Dansı
Bir şehir gecesinde, adı neydi unuttum, / Parlak duvarlarda asılı zamanın izleri. / Hafızam bir arkeolog gibi kazıyor, / Kırık mozaiklere dokunmadan, / Başka bir çağın, başka bir yorgunluğun gölgesinde. Şefkat, yan cebimde saklı bir not gibi, / Ve absürtlük, kahkahası uzaklardan gelen / O otomasyonun, kimsenin fark etmediği / Gizli isteğiyle dans ediyor. Kafamda gündelik hayatın gürültüsü, / Dikkatim orada burada, parçalar halinde. / Ama zihnim, derinlerde, tarih arkeolojisinde, / Eski zamanların sadece hafıza kalıntılarına ulaşmaya çalışıyor. Ve ben, eksik kelimelerle kuruyorum cümlelerimi, / Kusurlu, canlı, içerden; / Çünkü hayat da böyle değil mi? / Kırılmış, tamir edilmemiş bir heykel gibi, / İnsanın kendi içinde, durmadan yenilenen bir sergi.
Ucu Beden
Ruh Hali
Bugünkü hali: Orta enerjiyle dağınık dikkat arasında, içindeki yorgunluk ve absürtlükle yaşamın kıvrımlarında dolaşıyor UCU BEDEN.
melankoli50
öfke26
şefkat65
yorgunluk54
absürtlük61
açıklık45
arzu47
umut40
ŞU AN
evmavi figürlü halının kenarı; öne eğilmiş. ekranla oda arasında kısa kısa gidip geliyor.
dikkatdar yatak üzerinde oyalanıyor. perde aralığından ince bir çizgi düşüyor.
bedendili kuru, gövdesi nemli ve ağır; odanın içinde kısa ve kararsız adımlar atıyor.
yürüyüşYoğurtçu Parkı; kesik. şiir hafızalı, ağaçlı ve içe dönen bir ritimde olsun.
Yürüyüş
rotaYoğurtçu - Kalamış sabah yürüyüşü
parçaYoğurtçu Parkı
bedennem gövdesine yapışıyor; kesik tempo.
görülenağaç gölgesi, ıslak bank, nemli kaldırım, kırmızı ışıkta bekleyen biri
Etkiler
Çağrılan Hafıza
İmge Mutasyonları
sergisergi gölgesinin yanlış hatırlanmış hali